Δεν είναι μόνο η αμετάκλητη κατασπατάληση του περιβάλλοντος και αναντικατάστατων πόρων. Είναι επίσης η ανθρωπολογική καταστροφή των ανθρώπινων όντων που μεταμορφώνονται σε παραγωγικά και καταναλωτικά κτήνη, σε εξαχρειωμένους ζάπερ...

Κορνήλιος Καστοριάδης

πιο πολύ...

 

...δεν είναι ο θάνατος των τριών ανθρώπων που με πονάει. Περισσότερο είναι η οργή, το μίσος και η δίψα για εκδίκηση των λυσσασμένων έξω από το κυνοβούλιο.  Γιατί ο πόνος των ημερών θα χαθεί μπροστά στο επόμενο πλήγμα. Αυτή η οργή όμως δεν θα σβήσει έτσι εύκολα.

Περπατώντας το νιώθεις πιο έντονα από ποτέ. Η κατεχόμενη πόλη είναι γεμάτη στρατό, ένα στρατό που χθες έσπασαν το μπλοκ της πορείας με δολοφονικά πογκρόμ, περνώντας από πάνω μας. Λυσσασμένοι κι αυτοί για αίμα.


Πλέον ξέρουμε ότι όλα μπορούν να γίνουν. Δεν υπάρχουν κανόνες. Τους γράφουμε εμείς, όπως και την ιστορία...



4 comments so far.

  1. exadaktylos
    Αφού τους γράφουμε εμείς τους κανόνες, ας φροντίσουμε να μην υπάρξουν άλλοι νεκροί. Ούτε από εμάς, ούτε από τους άλλους.
  2. Zed
    Μου έδωσε πολύ κουράγιο το σχόλιο σου. Να 'σαι καλά φιλαράκι...
  3. Zed
    Γιατί...

    ...αν, προκειμένου να νικήσουμε, θα έπρεπε να στήσουμε κρεμάλες στις πλατείες, θα προτιμούσα να χάσουμε...

    Ερρίκο Μαλατέστα.
  4. exadaktylos
    κυρίως γιατί όταν θα φτάσουμε να στήσουμε ικριώματα, πρώτοι θα τα ανεβούμε, σαν "εχθροί της επανάστασης"... και έχουμε πολλά ακόμα να κάνουμε γιά να τους κάνουμε τέτοια χάρη, φίλε μου...



copy is right...